Seksyen 233 Akta Komunikasi dan Multimedia berbanding Fitnah Sivil di Malaysia

Jika seseorang telah menyiarkan kandungan fitnah tentang anda dalam talian, anda mempunyai dua laluan dalam undang-undang Malaysia: saman fitnah sivil di bawah Akta Fitnah 1957 dan common law tort, atau aduan jenayah di bawah seksyen 233 Akta Komunikasi dan Multimedia 1998. Kedua-duanya remedi berbeza bagi kelakuan yang bertindih, dan pilihan yang betul bergantung pada apa yang anda mahu capai.

Seksyen 233 AKM: laluan jenayah

Seksyen 233 Akta Komunikasi dan Multimedia 1998 menjadikan kesalahan bagi seseorang, melalui mana-mana kemudahan rangkaian atau perkhidmatan rangkaian atau perkhidmatan aplikasi, untuk (dengan sedar) memulakan penghantaran apa-apa "komen, permintaan, cadangan atau komunikasi lain yang lucah, sumbang, palsu, mengancam atau jelik sifatnya dengan niat untuk menyakitkan hati, menganiaya, mengugut atau mengganggu orang lain". Hukuman apabila disabitkan: denda sehingga RM50,000 atau penjara sehingga satu tahun, atau kedua-duanya, serta denda selanjutnya RM1,000 bagi setiap hari kesalahan itu berterusan.

• Dimulakan dengan laporan polis; didakwa oleh Pendakwa Raya.

• Standard bukti: melampaui keraguan munasabah.

• Anda pengadu / saksi, bukan pengawal litigasi.

• Tiada ganti rugi: hasilnya ialah hukuman jenayah terhadap pesalah.

• Had masa: didakwa di bawah prosedur jenayah am; had masa sivil tidak terpakai.

Fitnah sivil: laluan tort

Tindakan sivil di bawah Akta Fitnah 1957 dan common law tort membolehkan penuntut menuntut ganti rugi, injunksi yang menghalang penerbitan selanjutnya, permohonan maaf dan penarikan balik.

• Dimulakan oleh mangsa (penuntut); sepenuhnya di bawah kawalan anda.

• Standard bukti: imbangan kebarangkalian.

• Ganti rugi diawardkan: pampasan, teruk dan (dalam kes melampau) teladan.

• Injunksi interim dan muktamad tersedia.

• Had masa: secara amnya enam tahun dari tarikh penerbitan di bawah seksyen 6(1)(a) Akta Had Masa 1953.

Membandingkan kedua-duanya

• Matlamat: mencegah pesalah. Seksyen 233 lebih berkuasa; rekod jenayah lebih mencegah berbanding award ganti rugi yang mungkin tidak mampu dibayar pesalah.

• Matlamat: pemulihan kewangan. Saman sivil satu-satunya laluan. Seksyen 233 tidak memberikan pampasan kepada mangsa.

• Matlamat: penurunan kandungan. Injunksi interim sivil lebih cepat berbanding menunggu prosiding jenayah untuk memaksa penurunan.

• Matlamat: pemulihan reputasi. Saman sivil membolehkan permohonan maaf / penarikan balik sebagai sebahagian penyelesaian; laluan jenayah tidak.

• Kos. Kos saman sivil ditanggung oleh penuntut melainkan berjaya (dengan kos diawardkan di bawah A.59 KKM 2012). Laluan jenayah tidak berkos kepada mangsa kerana Negara yang mendakwa, tetapi Negara yang memutuskan sama ada untuk menuduh.

• Tanpa nama. Jika penyiar tidak dikenali, kedua-dua laluan menghadapi halangan yang sama. Penuntut sivil boleh memohon perintah penzahiran Norwich Pharmacal. Polis boleh memaksa pendedahan oleh platform di bawah Kanun Tatacara Jenayah.

Menggabungkan kedua-duanya

Kedua-dua laluan tidak saling eksklusif. Banyak kes serius mendapat manfaat daripada pendekatan selari: laporan polis di bawah seksyen 233 untuk memberi tekanan, serta saman sivil untuk ganti rugi, injunksi penurunan dan permohonan maaf. Jika prosiding jenayah menghasilkan sabitan, sabitan itu boleh diterima dalam prosiding sivil sebagai bukti penerbitan dan kepalsuan.

Pengajaran praktikal

Jika keutamaan anda ialah menghentikan penerbitan dan mendapatkan ganti rugi, pilih saman sivil. Jika keutamaan anda ialah menghukum pesalah dan mencegah pengulangan, pilih seksyen 233. Jika kedua-duanya, lakukan kedua-duanya, tetapi bertindak cepat. Had masa sivil (secara amnya enam tahun) berjalan dari penerbitan, tetapi bukti dalam talian (pegangan akaun, log IP) merosot dalam beberapa bulan.