Dr Hari Krishnan v Megat Noor Ishak [2018]: Rangka Kerja Dwi Ujian Ditegaskan Semula

Keputusan Mahkamah Persekutuan dalam Dr Hari Krishnan & Anor v Megat Noor Ishak bin Megat Ibrahim & Anor [2018] 2 MLRA 547 menegaskan semula dan menjelaskan rangka kerja dwi ujian yang diwujudkan dalam Foo Fio Na: Bolam-Bolitho bagi diagnosis dan rawatan, Rogers v Whitaker bagi pendedahan risiko. Kes ini bacaan penting bagi mana-mana pengamal kecuaian perubatan di Malaysia kerana ia memperjelaskan bagaimana kedua-dua ujian berinteraksi dalam amalan.

Fakta

Responden, Megat Noor Ishak, menjalani pembedahan mata (vitrektomi) yang dilakukan oleh Dr Hari Krishnan. Prosedur pembedahan itu tidak berjalan lancar, dan responden mengalami komplikasi serius. Perbicaraan tertumpu kepada sama ada: (a) pembedahan itu sendiri dilakukan di bawah standard berhati-hati (persoalan Bolam-Bolitho); dan (b) pesakit telah dimaklumkan secukupnya tentang risiko prosedur itu (persoalan Rogers v Whitaker).

Penegasan semula Mahkamah Persekutuan

Mahkamah Persekutuan menegaskan semula bahawa:

• Ujian komposit Bolam-Bolitho (badan pendapat perubatan yang bertanggungjawab, tertakluk kepada analisis logik) mengawal standard berhati-hati dalam diagnosis dan rawatan

• Ujian Rogers v Whitaker (risiko material kepada pesakit yang munasabah di kedudukan pesakit ini) mengawal kewajipan menasihati tentang risiko

• Kedua-dua ujian berbeza dari segi konsep dan terpakai kepada peringkat berbeza dalam interaksi doktor-pesakit

Mengapa ini penting: kejelasan

Sesetengah pengulas telah membaca Foo Fio Na sebagai memansuhkan Bolam di Malaysia sepenuhnya, iaitu semua keputusan perubatan, termasuk pilihan rawatan, patut dinilai berdasarkan apa yang dianggap material oleh pesakit yang munasabah. Mahkamah Persekutuan dalam Hari Krishnan menamatkan salah faham ini. Bolam-Bolitho kekal sebagai standard Malaysia bagi diagnosis dan rawatan, dengan Rogers v Whitaker dikhaskan bagi pendedahan risiko.

Akibat praktikal bagi litigan

Bagi penuntut yang mendakwa diagnosis atau rawatan yang cuai, beban kekal untuk menunjukkan bahawa tiada badan pendapat perubatan yang bertanggungjawab akan melakukan apa yang dilakukan oleh defendan (dan bahawa pendapat mana-mana badan sedemikian gagal ujian analisis logik Bolitho). Ini ambang yang lebih tinggi berbanding "pesakit yang munasabah mahukan sebaliknya".

Bagi penuntut yang mendakwa pendedahan risiko yang cuai (persetujuan termaklum), ambangnya lebih rendah: adakah maklumat yang didedahkan mencukupi bagi pesakit yang munasabah di kedudukan pesakit ini untuk membuat pilihan termaklum?

Implikasi bagi dokumentasi

Kes ini menekankan kepentingan mendokumenkan dua perkara yang berbeza:

• Penaakulan klinikal (bagi cabang diagnosis / rawatan): rekod yang menunjukkan doktor menimbang bukti klinikal yang berkaitan selaras dengan amalan yang mantap

• Perbualan persetujuan (bagi cabang pendedahan risiko): rekod yang menunjukkan pesakit dimaklumkan tentang risiko material, alternatif, dan pengalaman doktor

Borang persetujuan semata-mata tidak mencukupi bagi yang kedua. Perbualan itu penting; nota semasa lebih penting lagi.

Lihat juga: Ulasan kes Foo Fio Na | Peguam Kecuaian Perubatan di Malaysia | Tuntutan Salah Diagnosis Perubatan