Dr Kok Choong Seng: Kewajipan Tidak Boleh Diwakilkan dan Hospital Swasta

Seorang pesakit memilih pakar bedah. Pakar bedah itu menempah bilik bedah di sebuah hospital swasta, dan pembedahan itu tidak berjalan dengan baik. Sama ada hospital juga mesti menanggung kesalahan ialah isu dalam Dr Kok Choong Seng & Anor v Soo Cheng Lin and another appeal, yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan pada 26 September 2017. Mahkamah menerima asas liabiliti baharu bagi hospital di Malaysia, iaitu kewajipan tidak boleh diwakilkan, namun mendapati ia tidak terpakai kepada hospital di hadapannya.

Ketulan di lengan bawah dan saraf yang rosak

Pesakit berjumpa Dr Kok, seorang pakar bedah ortopedik, tentang ketulan di lengan bawah. Pakar bedah itu menasihatkan pembedahan dan mengatur kemasukan pesakit ke Sunway Medical Centre, tempat pembedahan dijalankan pada 14 September 2004.

Selepas itu pesakit mengalami kesakitan dan kebas. Kira-kira 90% saraf median kiri, salah satu saraf utama lengan bawah dan tangan, telah hilang, dan seorang pakar bedah lain kemudiannya menjalankan pembinaan semula secara mikropembedahan.

Pesakit menyaman kedua-dua pakar bedah dan hospital atas kecuaian dan kontrak. Mahkamah Tinggi memutuskan kedua-duanya bertanggungan, dan Mahkamah Rayuan mengekalkan liabiliti hospital. Pakar bedah dan hospital masing-masing merayu ke Mahkamah Persekutuan.

Dua laluan untuk menjadikan hospital membayar

Terdapat dua cara hospital boleh bertanggungan atas kesilapan doktor. Liabiliti vikarius menjadikan majikan bertanggungjawab atas salah laku pekerjanya. Ia lazimnya tidak meliputi kontraktor bebas, iaitu status Dr Kok di hospital itu.

Kewajipan tidak boleh diwakilkan adalah berbeza. Ia ialah kewajipan yang ditanggung oleh hospital itu sendiri terhadap pesakit. Hospital boleh menyerahkan kerja kepada orang lain, tetapi tidak boleh menyerahkan tanggungjawab undang-undang. Jika orang yang dipilih itu cuai, hospital melanggar kewajipannya sendiri, apa pun yang dinyatakan dalam kontrak antara mereka.

Mahkamah Persekutuan memberi kebenaran atas empat persoalan. Dua yang pertama bertanya sama ada doktrin kewajipan tidak boleh diwakilkan dalam Woodland v Swimming Teachers Association [2014] AC 537, suatu keputusan Mahkamah Agung UK, terpakai di Malaysia, dan sama ada ia menjadikan hospital swasta bertanggungan atas doktor yang merupakan kontraktor bebas. Yang lain bertanya sama ada bentuk lanjutan liabiliti vikarius yang dibincangkan dalam Various Claimants v Catholic Child Welfare Society, yang meliputi hubungan yang menyerupai pekerjaan, terpakai kepada hospital swasta dan doktor sedemikian.

Doktrin diterima, hospital tidak bertanggungan

Panel lima hakim mendengar rayuan, dan Raus Sharif KHN menyampaikan penghakiman. Mahkamah memutuskan bahawa doktrin Woodland terpakai di Malaysia, untuk dinilai kes demi kes berdasarkan lima ciri yang dikenal pasti oleh Lord Sumption dalam kes itu.

Secara ringkas, dan sebagaimana kemudiannya digunakan terhadap hospital dalam Siow Ching Yee v Columbia Asia Sdn Bhd [2024] 3 MLJ 66, ciri-ciri itu bertanya sama ada pesakit berada dalam keadaan rentan dan bergantung kepada hospital; sama ada hubungan terdahulu telah meletakkan pesakit di bawah jagaannya; sama ada pesakit mempunyai apa-apa kawalan atas cara hospital melaksanakan fungsinya; sama ada hospital mewakilkan bahagian penting fungsi itu; dan sama ada pihak yang diwakilkan itu cuai semasa melaksanakannya.

Berdasarkan fakta ini, hospital tidak bertanggungan. Pesakit telah memilih Dr Kok dan bergantung kepada Dr Kok. Hospital hanya menyediakan kemudahan dan tidak mengambil kewajipan positif bagi pengendalian pembedahan. Hospital juga tidak bertanggungan secara vikarius, kerana pakar bedah itu ialah kontraktor bebas dan hubungan itu tidak menyerupai pekerjaan. Pakar bedah sahaja yang bertanggungan.

Pintu yang dibiarkan terbuka oleh mahkamah

Mahkamah memberi ruang untuk keputusan yang berbeza apabila pesakit bergantung kepada hospital itu sendiri untuk rawatan. Perkhidmatan kecemasan ialah contoh yang diambil oleh pengulas daripada penghakiman itu.

Pintu itu terbuka dengan cepat. Dalam Dr Hari Krishnan & Anor v Megat Noor Ishak bin Megat Ibrahim & Anor and another appeal [2018] 3 MLJ 281, yang diputuskan pada 14 Disember 2017, Mahkamah Persekutuan menggunakan Dr Kok Choong Seng dan memutuskan bahawa sebuah hospital swasta menanggung kewajipan tidak boleh diwakilkan berkenaan perkhidmatan bius, kerana pesakit tidak mempunyai pilihan tentang siapa pakar biusnya.

Dalam Siow Ching Yee, yang diputuskan pada 2024, majoriti Mahkamah Persekutuan membina atas kes ini dan mengasaskan kewajipan hospital pada Akta Kemudahan dan Perkhidmatan Jagaan Kesihatan Swasta 1998. Dalam kes itu pesakit datang ke jabatan kecemasan, dan pembelaan kontraktor bebas gagal. Ulasan yang diterbitkan melaporkan bahawa Mahkamah Rayuan menggunakan analisis yang sama dalam Dr Chandran a/l Gnanappah v Gan See Joe [2025] 5 MLJ 216.

Alasan dalam Dr Kok Choong Seng masih kekal, tetapi kes-kes kemudian telah banyak menyempitkan ruang bagi hospital untuk bergantung kepadanya.

Pengajaran praktikal: kepada siapa pesakit bergantung untuk rawatan

• Pesakit: cara anda mula dirawat adalah penting. Jika anda memilih perunding anda sendiri dan hospital hanya menyediakan kemudahan, kes ini menunjukkan bahawa perunding, bukan hospital, ialah pihak yang bertanggungan.

• Pesakit: apabila hospital menugaskan klinisian, atau anda tiba melalui jabatan kecemasannya, keputusan kemudian menunjukkan bahawa hospital mungkin menanggung kewajipannya sendiri terhadap anda.

• Doktor: perunding yang dilantik sebagai kontraktor bebas menanggung liabiliti peribadi. Dalam kes ini pakar bedah sahaja yang bertanggungan, menjadikan kecukupan perlindungan indemniti suatu kebimbangan praktikal.

• Hospital swasta: kontrak perunding tidak menentukan pendedahan hospital. Yang penting ialah kepada siapa pesakit secara munasabah bergantung untuk rawatan.

• Hospital swasta: perkhidmatan yang diatur oleh hospital itu sendiri, seperti rawatan kecemasan dan bius, ialah bidang di mana kes-kes kemudian mendapati wujud kewajipan tidak boleh diwakilkan, jadi kelayakan, tadbir urus klinikal dan aturan indemniti bagi perkhidmatan ini wajar diberi perhatian rapi.

Autoriti dan sumber

• Dr Kok Choong Seng & Anor v Soo Cheng Lin and another appeal [2018] 1 MLJ 685; [2017] 10 CLJ 529 (Mahkamah Persekutuan, 26 September 2017)

• Dr Hari Krishnan & Anor v Megat Noor Ishak bin Megat Ibrahim & Anor and another appeal [2018] 3 MLJ 281; [2018] 3 CLJ 427; [2018] 1 MLRA 535 (Mahkamah Persekutuan)

• Siow Ching Yee v Columbia Asia Sdn Bhd [2024] 3 MLJ 66; [2024] 3 MLRA 208 (Mahkamah Persekutuan)

• Dr Chandran a/l Gnanappah v Gan See Joe & Anor and another appeal [2025] 5 MLJ 216 (Mahkamah Rayuan)

• Woodland v Swimming Teachers Association [2014] AC 537 (Mahkamah Agung UK)

• Various Claimants v Catholic Child Welfare Society (dirujuk dalam persoalan kebenaran)

• Akta Kemudahan dan Perkhidmatan Jagaan Kesihatan Swasta 1998 (Akta 586)

• Nota kes firma guaman dan ringkasan nota kepala laporan undang-undang yang diterbitkan (bahan sekunder)

Artikel ini ialah maklumat undang-undang am sahaja dan terkini setakat 19 September 2026. Ia bukan nasihat undang-undang dan tidak mewujudkan hubungan peguam-klien. Keputusan mahkamah boleh dirayu dan undang-undang boleh berubah; sila dapatkan nasihat tentang keadaan anda sendiri. — Chris & Partners, Advocates & Solicitors