Menurunkan Hantaran, Artikel atau Kenyataan Fitnah daripada Media Sosial, Laman Web atau Internet

Fitnah berlaku apabila seseorang membuat kenyataan yang boleh menjejaskan reputasi orang lain di mata umum. Di Malaysia, undang-undang fitnah merangkumi libel (kenyataan bertulis) dan slander (kenyataan lisan), sebagaimana digariskan dalam Akta Fitnah 1957, yang menyediakan remedi bagi plaintif dan pembelaan bagi defendan. Selain itu, Akta Hasutan boleh terpakai jika fitnah itu berkaitan dengan menghasut kebencian atau penghinaan terhadap Raja, kerajaan atau sistem keadilan, atau jika ia menimbulkan permusuhan antara kaum atau golongan sosial berbeza di Malaysia (Seksyen 3(1) Akta Hasutan).

Oleh sebab maklumat mengalir bebas dalam talian, individu boleh berkongsi fikiran dan pendapat dengan mudah, dan ini boleh menyebabkan reputasi seseorang terjejas oleh kenyataan palsu atau mengelirukan yang kekal boleh diakses di internet. Platform media sosial dan laman web, seperti Facebook, Blogger dan Twitter, menempatkan sejumlah besar kandungan janaan pengguna, termasuk pendapat dan komen peribadi. Dengan menyediakan kandungan ini, penyedia perkhidmatan boleh dianggap "penerbit", dan ini mungkin menjadikan mereka serta penulis asal bertanggungan atas sebarang kenyataan fitnah.

Cara praktikal menangani kandungan fitnah dalam talian ialah menghantar surat tuntutan kepada penerbit dan penulis. Surat ini patut menjelaskan mengapa artikel itu bersifat fitnah, menggariskan risiko undang-undang yang mungkin mereka hadapi, dan meminta kandungan itu diturunkan dengan segera. Pendekatan ini berfaedah kerana prosiding undang-undang boleh memakan masa yang lama, dan kemudaratan kepada reputasi mangsa mungkin menjadi tidak dapat dipulihkan sebelum keputusan mahkamah dicapai.

Perlu diingat bahawa mengenal pasti penulis artikel fitnah boleh menjadi sukar, kerana ramai pengguna internet memilih untuk kekal tanpa nama atau penerbit mungkin enggan mendedahkan identiti mereka atas sebab kerahsiaan. Oleh itu, tindakan lazim ialah menghantar surat tuntutan kepada penerbit meminta artikel fitnah itu diturunkan dan meminta mereka memaklumkan penulis untuk berbuat demikian juga. Kebanyakan penerbit, sebagai media atau hos kandungan, sering bersedia menurunkan keseluruhan artikel atau bahagian yang bersifat fitnah selepas meneliti surat tuntutan bagi mengelakkan pertikaian undang-undang.

Walaupun makna perkataan dalam artikel fitnah kadangkala jelas, cabaran timbul apabila perkataan itu membayangkan sesuatu yang negatif, dikenali sebagai "innuendo" (sindiran) dalam istilah undang-undang. Dalam kes sebegini, surat tuntutan mesti mengandungi penjelasan tambahan dan dengan jelas mengaitkan sindiran itu dengan orang yang difitnah, kerana unsur fitnah itu mungkin tidak jelas serta-merta.

Jika penerbit tidak mematuhi surat tuntutan dan gagal menurunkan kandungan fitnah itu, mangsa boleh memilih untuk mengambil tindakan undang-undang. Kemungkinan berjaya dalam kes sedemikian bergantung pada pelbagai faktor, termasuk keadaan sekitar situasi itu dan pembelaan yang tersedia kepada defendan. Plaintif mesti membuktikan tiga elemen asas, sebagaimana diputuskan dalam kes Kian Lup Construction v Hong Kong Malaysia Bhd [2002] 7 CLJ 32:

• Kenyataan itu membawa implikasi fitnah.

• Kenyataan itu mesti berkaitan dengan atau menjejaskan reputasi plaintif.

• Kenyataan itu mesti telah diterbitkan kepada pihak ketiga oleh defendan.

Pembelaan lazim yang tersedia kepada defendan termasuk:

• Ulasan saksama: Ini membenarkan kebebasan bersuara untuk menyatakan pendapat tentang topik kepentingan awam, dengan syarat ulasan itu tidak dibuat dengan niat jahat (Seksyen 9 Akta Fitnah 1957).

• Perlindungan bersyarat (qualified privilege): Ini terpakai kepada kenyataan oleh akhbar apabila pembuatnya mempunyai kewajipan untuk berkongsi maklumat itu dan penerima mempunyai kepentingan sah untuk menerimanya (Seksyen 12 Akta Fitnah 1957).

• Persetujuan: Jika plaintif telah membenarkan defendan menerbitkan artikel fitnah itu, ini menjadi pembelaan lengkap.

• Kebenaran: Jika kenyataan itu benar, ia menjadi pembelaan yang kukuh terhadap tuntutan fitnah.

Ringkasnya, fitnah membawa risiko besar kepada reputasi dan perniagaan seseorang, terutamanya apabila kandungan berbahaya kekal dalam talian selama-lamanya, berada di kedudukan tinggi dalam enjin carian, dan diakses oleh orang ramai dari semasa ke semasa. Oleh itu, individu yang telah difitnah patut menimbangkan remedi undang-undang yang dinyatakan di atas dan mendapatkan nasihat daripada penasihat yang dipercayai untuk menangani publisiti negatif itu.

Konsultasi

• Hubungi kami

Soalan lazim

Bolehkah platform bertanggungan atas kandungan yang dijana pengguna?

Ya, setelah ia dimaklumkan tentang bahan fitnah dan gagal bertindak segera, ia mungkin menanggung liabiliti sekunder.

Bolehkah saya menyaman seseorang kerana fitnah di media sosial di Malaysia?

Ya. Undang-undang Malaysia melayan fitnah dalam talian dengan prinsip yang sama seperti fitnah tradisional. Hantaran Facebook, kapsyen Instagram, bebenang X (Twitter), mesej WhatsApp, video TikTok, ulasan Google atau komen blog boleh memfitnah anda jika ia merendahkan anda pada pandangan anggota masyarakat yang berfikiran waras.